Β74/2

Υπάρχουν κοσμήματα που γυαλίζουν. Κι άλλα που ανασαίνουν. Που μοιάζουν να αναδύθηκαν μέσα από τη γη, όχι ως κατασκευές, αλλά ως ανακαλύψεις. Αυτό το χειροποίητο βραχιόλι ανήκει σ’ αυτήν τη δεύτερη κατηγορία· μοιάζει λιγότερο με στολίδι και περισσότερο με εύρημα. Ένα μικρό αποτύπωμα γεωλογικής μνήμης, σαν να κρατάς στον καρπό σου κάτι που φτιάχτηκε από λάβα και χρόνο. Στο κέντρο του, μια μακρόστενη, ασημένια ταυτότητα, σμιλεμένη με τεχνοτροπία που θυμίζει πορώδη πέτρα. Μικρές κοιλότητες, ακανόνιστες σχηματοποιήσεις και ανάγλυφα σαν φυσικοί σχηματισμοί, δίνουν στην επιφάνειά της μια αισθητική που δεν φωνάζει, αλλά υπαινίσσεται. Σαν ένα βράχο που ο άνεμος και το νερό σμίλεψαν υπομονετικά μέσα στους αιώνες. Η πατίνα που φωλιάζει διακριτικά μέσα στους "πόρους", αναδεικνύει ακόμα περισσότερο την υφή, όχι για να την ομορφύνει, αλλά για να της δώσει φωνή. Δεμένο με χειροποίητη πλέξη από κηροκλωστή, το βραχιόλι συνδυάζει το γήινο με το αιώνιο, το ακατέργαστο με το τελετουργικό. Η υφή της κλωστής, σε αντίστιξη με το τραχύ μέταλλο, προσφέρει μια αισθητική ισορροπία που θυμίζει αρχαία φυλακτά, αντικείμενα που κάποτε είχαν ρόλο και ψυχή.Το ασημένιο κούμπωμα, ευέλικτο και διακριτικό, δεν επιβάλλεται· ενσωματώνεται. Σαν μικρός μηχανισμός που ακολουθεί τον ρυθμό του καρπού, προσαρμόζεται αβίαστα, δίνοντας την αίσθηση πως το βραχιόλι δεν φοριέται, αλλά ανήκει εκεί. Είναι κόσμημα για να μείνει. Να φορεθεί όχι σαν δήλωση, αλλά σαν μυστικό. Ένα σύμβολο ανθεκτικότητας, μιας ομορφιάς που δεν γεννήθηκε χθες, αλλά σμιλεύτηκε στον χρόνο.